De 1.237 stappen naar de tiger cave tempel

Twaalfhonderdzevenendertig traptredes? Oh, dat doen we toch gewoon even dacht ik toen we aankwamen bij de Tiger Cave Temple in Krabi. Het waren hete en luchtvochtige dagen, dus hadden we besloten om pas laat in de middag te gaan.

We worden meteen begroet door een grote groep aapjes, kleintjes en wat grotere. De kleintjes rennen vrolijk achter elkaar aan en hangen aan elkaar in de kleine boompjes, het is heerlijk om naar te kijken. Laten we beginnen met de traptredes naar boven roept Maurice naar ons, het wordt anders zo laat! Goed plan dacht ik vol goede moed.

De aapjes rennen met ons mee, naast me op de railing loopt er eentje, voor en achter ons en ook boven ons in de bomen. Wat zijn het er veel! Ik vind het best spannend, omdat ik gehoord heb dat ze ziektes bij zich kunnen dragen zoals hondsdolheid. Nu zijn we daar wel voor ingeënt, maar je moet dan alsnog binnen 48 uur naar een ziekenhuis gaan.

Gewoon doorlopen en kijk ze niet recht aan, vertelt een man die al op de terugweg is, anders voelen ze zich bedreigd! We nemen het advies ter harte aan. Maurice loopt voorop met een grote rugzak op zijn rug. Een wat grotere aap vindt de rugzak breed genoeg om er een stukje op mee te liften. Maurice doet net of hij het niet merkt en loopt rustig verder, ik loop er giechelend van de zenuwen achteraan.

Intussen wordt ook Jimmy belaagd, er hangt een klein jong aapje aan de portemonnee die om zijn nek hangt. Het aapje trekt hard, maar stoere Jim wint de strijd door gewoon rustig door te lopen. Ik blijk echter niet zo koelbloedig te zijn wanneer het lijkt alsof er een grote aap bovenop mijn tas zit. Ik smijt mijn rugzak op de grond en ren er als een haas vandoor! Smakelijk lachend vertellen Maurice en Jimmy me dat de aap helemaal niet op mijn rugzak zat, maar dat hij mijn waterfles te pakken had en zich met één hand vasthield aan de railing en met zijn andere hand aan mijn waterfles. Alle adviezen die we hadden gekregen – en even waren vergeten – kloppen dus. Hou al het eten en drinken uit het zicht van de apen en hang niks om je nek zoals zonnebrillen en portemonnees.

Dat vergeten we nu nooit meer!

We vervolgen de weg naar boven en onze conditie en wilskracht worden danig op de proef gesteld. Hijgend ga ik zitten op een traptrede en veeg wat zweetdruppels van mijn gezicht. Jimmy komt naast me zitten en ik vertel hem dat we er nu bijna zijn. Nee hoor, zegt hij, en wijst naar de cijfers die op een paaltje geverfd zijn. Ik kan mijn ogen niet geloven. We zitten pas op trede driehonderdzestig, dit kan niet waar zijn denk ik nog. Helaas blijkt het de wrede waarheid. Jimmy doet tussendoor nog even een Fortnite dansje en vol bewondering vraag ik me af waar hij de energie vandaan haalt.

Een uur later komen we eindelijk boven, halverwege had ik het een paar keer bijna opgegeven, maar de gedachte dat het allemaal psychisch is, en dat ik het makkelijk kan, heeft me er doorheen geholpen 😁🙏.

Wanneer ik boven kom ben ik de zware rit gelijk vergeten. Het uitzicht is adembenemd mooi. Er staat een enorme Gouden Boeddha en je kunt over heel Krabi heenkijken. Zo groen en weelderig. We zijn precies op tijd voor de zonsondergang. Magisch. Ik doe een korte meditatie bij de Boeddha en dan moeten we aan de terugtocht beginnen.

Dat gaat een stuk gemakkelijker. Met de zaklamp van onze telefoon zijn we in korte tijd beneden. De aapjes horen we af en toe ritselen door de bomen, maar ze laten ons nu met rust. Moe, maar voldaan klimmen we in de taxi die op ons staat te wachten. Dankbaar voor de luxe en de airco….

Groot respect voor Jimmy, die deze zware klimpartij samen met ons heeft gelopen met zijn mooie energie en enthousiasme.

View from the top of the Tiger Cave Temple, Krabi, Thailand

2 thoughts on “De 1.237 stappen naar de tiger cave tempel”

  1. Oooo ik wou dat ik had kunnen zien jij en het aapje 🤣🤣🤣🤣 maar super zeg al die trappen en zeker Jimmy

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *